به گزارش شبکه خبری مدیران نابغه، مهندس حسن خلیلی اصل، مدیرعامل شرکت ماکوپاکان، در گفت‌وگویی تخصصی به بررسی چالش‌های صنعت ساختمان، ضرورت تحول در مدیریت پروژه‌ها، اهمیت صنعتی‌سازی، نقش متخصصان و تأثیر معماری و مدیریت شهری بر کیفیت فضاهای مسکونی پرداخت. او با اشاره به تجربه فعالیت در پروژه‌های ویلایی، تجاری، مسکونی و راه‌سازی، مدیریت حرفه‌ای و نگاه بلندمدت را از الزامات اصلی توسعه صنعت ساختمان دانست.
مدیریت تخصصی؛ راهکاری برای عبور از چالش‌های اقتصادی ساخت‌وساز
خلیلی اصل، بی‌ثباتی اقتصادی و دشواری پیش‌بینی شرایط کسب‌وکار را از مهم‌ترین چالش‌های بخش خصوصی در صنعت ساختمان عنوان کرد و گفت: نوسانات قیمت مصالح، افزایش هزینه‌های دستمزد، دشواری تأمین منابع مالی، تغییر مقررات و طولانی بودن فرآیندهای اداری، اجرای پروژه‌های ساختمانی را با پیچیدگی‌های بیشتری روبه‌رو کرده است.
به گفته او، یکی از پیامدهای این شرایط، افزایش فاصله میان برآورد اولیه و هزینه نهایی ساخت است؛ موضوعی که می‌تواند توجیه اقتصادی پروژه‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و برنامه‌ریزی اجرایی را دشوار کند.
وی تأکید کرد که در چنین شرایطی، مدیریت متمرکز و تخصصی پروژه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به اعتقاد او، استفاده هم‌زمان از دانش فنی، توان مدیریتی و مهارت‌های مالی، در کنار کنترل دقیق هزینه‌ها، زمان‌بندی اصولی و نظارت مستمر بر کیفیت اجرا، می‌تواند به افزایش بهره‌وری و کاهش ریسک پروژه‌ها کمک کند.
صنعتی‌سازی؛ مسیر تحول در ساخت‌وساز و توسعه پایدار شهری
این فعال حوزه ساختمان با اشاره به ضرورت به‌روزرسانی روش‌های ساخت، صنعتی‌سازی را یکی از مسیرهای مهم تحول در صنعت ساختمان دانست.
خلیلی اصل معتقد است ادامه استفاده از روش‌های سنتی، بدون بهره‌گیری مناسب از فناوری‌های نوین، می‌تواند هزینه‌های ساخت، میزان ضایعات و مشکلات زیست‌محیطی را افزایش دهد.
او با اشاره به تجربه برخی کشورها در زمینه ساخت صنعتی توضیح داد که در این شیوه، بخش قابل‌توجهی از فرآیند ساخت با طراحی و برنامه‌ریزی قبلی انجام می‌شود و امکان استفاده مجدد از مصالح و کاهش پسماندهای ساختمانی افزایش می‌یابد.
به گفته وی، صنعتی‌سازی علاوه بر کاهش اتلاف منابع، می‌تواند کیفیت اجرا، سرعت انجام پروژه‌ها و قابلیت کنترل مراحل ساخت را بهبود ببخشد و زمینه حرکت به سمت توسعه پایدار شهری را فراهم کند.
ضرورت حضور متخصصان در تمام مراحل اجرای پروژه
خلیلی اصل، کمبود حضور مؤثر نیروهای متخصص در بخش‌های مختلف ساخت‌وساز را از موضوعات قابل‌توجه این صنعت دانست و تأکید کرد که اجرای یک پروژه موفق، به همکاری هماهنگ متخصصان حوزه‌های معماری، سازه، اجرا، مدیریت ساخت و امور مالی نیاز دارد.
وی معتقد است فعالیت‌های ساختمانی نباید صرفاً بر پایه تجربه‌های غیرتخصصی یا کاهش هزینه‌های اولیه پیش بروند؛ بلکه لازم است از مرحله مطالعات و طراحی تا دریافت مجوزها، اجرا و تحویل پروژه، ساختاری منسجم و حرفه‌ای وجود داشته باشد.
او همچنین به الگوهای سازمانی در برخی کشورها اشاره کرد که در آن‌ها متخصصان رشته‌های مختلف در قالب مجموعه‌های مشترک فعالیت می‌کنند و مسئولیت مراحل گوناگون پروژه را بر عهده دارند. به اعتقاد وی، تقویت چنین رویکردهایی می‌تواند هماهنگی میان عوامل اجرایی را افزایش دهد و بر کیفیت نهایی ساختمان اثرگذار باشد.
معماری و زیبایی شهری؛ فراتر از کاهش هزینه ساخت
مدیرعامل شرکت ماکوپاکان با تأکید بر اهمیت نگاه هم‌زمان معماری و مدیریت شهری، اظهار کرد که کیفیت ساختمان تنها به هزینه تمام‌شده یا قیمت فروش آن محدود نمی‌شود.
از نگاه او، طراحی فضاهای مسکونی باید با نیازهای واقعی ساکنان، اصول معماری، کیفیت زندگی و هویت بصری شهر هماهنگ باشد. در این میان، توجه صرف به قیمت پایین‌تر ممکن است باعث نادیده گرفتن کیفیت طراحی، ایمنی، تناسب فضاها و دوام ساختمان شود.
وی افزود: ساختمان علاوه بر آنکه محل سکونت یا فعالیت افراد است، بخشی از سیمای شهر نیز به شمار می‌رود؛ بنابراین کیفیت نما، طراحی داخلی و هماهنگی بنا با محیط شهری باید در فرآیند تصمیم‌گیری سازندگان مورد توجه قرار گیرد.
رسانه‌ها و فرهنگ‌سازی درباره کیفیت ساخت‌وساز
خلیلی اصل، رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها را در افزایش آگاهی عمومی درباره کیفیت ساخت‌وساز، معماری و ایمنی ساختمان مؤثر دانست.
به گفته او، اطلاع‌رسانی تخصصی می‌تواند به خریداران کمک کند تا هنگام انتخاب ملک، علاوه بر قیمت، معیارهایی مانند کیفیت طراحی، استانداردهای فنی، ایمنی، دوام و تناسب فضا با نیازهای زندگی را نیز در نظر بگیرند.
وی تأکید کرد که آگاهی عمومی درباره تفاوت میان ساخت‌وساز تخصصی و فعالیت‌های غیرحرفه‌ای، می‌تواند به افزایش مطالبه‌گری جامعه و توجه بیشتر به کیفیت در بازار ساختمان منجر شود.
کیفیت، زمان و هزینه؛ سه ضلع اصلی موفقیت پروژه‌های ساختمانی
این فعال صنعت ساختمان، هماهنگی میان سه مؤلفه کیفیت، زمان و هزینه را مهم‌ترین عامل موفقیت در مدیریت پروژه‌های ساختمانی دانست.
او با اشاره به تجربه فعالیت در پروژه‌های مختلف بیان کرد که این سه عامل ارتباط مستقیمی با یکدیگر دارند و نمی‌توان هیچ‌کدام را به‌تنهایی مبنای تصمیم‌گیری قرار داد.
به اعتقاد خلیلی اصل، کاهش هزینه‌ها نباید به افت کیفیت منجر شود و افزایش سرعت اجرا نیز نباید ایمنی و اصول فنی را تحت تأثیر قرار دهد. ازاین‌رو، مدیریت ساخت باید از ابتدای پروژه و پیش از آغاز عملیات اجرایی مورد توجه قرار گیرد.
وی انجام مطالعات امکان‌سنجی اقتصادی، بررسی شرایط زمین، مطالعات معماری و سازه و ارزیابی منابع مالی را از اقدامات ضروری پیش از شروع هر پروژه عنوان کرد و افزود که بی‌توجهی به این مراحل می‌تواند در ادامه، هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده و توقف یا کندی عملیات اجرایی را به دنبال داشته باشد.
از فروش سریع ساختمان تا ایجاد ارزش ماندگار
خلیلی اصل در بخش دیگری از این گفت‌وگو، بر ضرورت تغییر نگاه در فرآیند ساخت‌وساز تأکید کرد و گفت: سازندگان باید به‌جای تمرکز صرف بر فروش سریع ساختمان، ایجاد ارزش ماندگار را در اولویت قرار دهند.
به گفته او، ساختمانی که بر اساس اصول مهندسی طراحی و اجرا شده باشد، علاوه بر حفظ سرمایه مالک، می‌تواند کیفیت زندگی ساکنان و سیمای شهری را نیز ارتقا دهد.
وی اعتبار یک سازنده را صرفاً وابسته به تعداد پروژه‌های اجراشده ندانست و معیارهایی مانند کیفیت، ایمنی، دوام و اعتماد خریداران را از عوامل مهم در ارزیابی عملکرد حرفه‌ای فعالان این حوزه برشمرد.
مدیریت یکپارچه و فناوری‌های نوین؛ چشم‌انداز آینده صنعت ساختمان
خلیلی اصل در جمع‌بندی سخنان خود، تجربه عملی، دانش تخصصی و نگاه اقتصادی را سه مؤلفه مهم در مدیریت پروژه‌های ساختمانی معرفی کرد.
او با اشاره به ظرفیت‌های مهندسی و اجرایی کشور، بر ضرورت استفاده از فناوری‌های نوین، روش‌های صنعتی ساخت، مدیریت یکپارچه و ابزارهایی مانند مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) تأکید کرد.
به اعتقاد وی، بهره‌گیری از این رویکردها می‌تواند هماهنگی میان مراحل طراحی و اجرا را افزایش دهد، امکان کنترل دقیق‌تر زمان و هزینه را فراهم کند و از بروز بخشی از مشکلات اجرایی بکاهد.
او همچنین توجه به سرمایه‌گذاری، اشتغال تخصصی، بهره‌وری منابع و توسعه پایدار را از موضوعات مهم در آینده صنعت ساختمان دانست.
در مجموع، دیدگاه‌های مهندس حسن خلیلی اصل بر این نکته تأکید دارد که تحول در صنعت ساختمان، تنها با افزایش حجم ساخت‌وساز محقق نمی‌شود؛ بلکه نیازمند ارتقای مدیریت پروژه، حضور مؤثر متخصصان، صنعتی‌سازی، استفاده از فناوری‌های روز و توجه هم‌زمان به کیفیت زندگی، اقتصاد ساخت و پایداری شهری است.
