بیانیه موسسه بانوان نیکوکار بافق در محکومیت حمله غیر مشروع و غیرقانونی آمریکا و اسرائیل

بیش از ۵۶۱ سازمان غیر دولتی ایرانی در سطح کشور بیانیه ای در محکومیت حمله غیر مشروع و غیر قانونی نیروهای نظامی امریکا و اسرائیل و هدف قرار دادن مردم بی دفاع و زیر ساخت‌های حیاتی کشور از جمله زیر ساخت‌های آموزشی، بهداشتی -درمانی ،ورزشی – تفریحی، خطاب به مجامع و سازمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی به شرح زیر صادر نمودند.
اشتراک گذاری:
لینک کوتاه
تصویر بیانیه موسسه بانوان نیکوکار بافق در محکومیت حمله غیر مشروع و غیرقانونی آمریکا و اسرائیل

به گزارش خبرنگاران گروه فرهنگ، هنر و رسانه خبرگزاری گزارش خبر ، مدیر موسسه بانوان نیکوکار بافق با بیان این مطلب در گفتگو با خبرنگار گزارش خبر گفت سازمان‌های مردم‌نهاد و نهادهای مدنی ایرانی نگرانی عمیق و محکومیت شدید خود را نسبت به حملات نظامی مجدد اسرائیل و امریکا علیه ایران ابراز می‌دارند. در جریان این حملات، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به همراه اعضای خانواده، در حالی که در محل کار خود حضور داشتند هدف قرار گرفته و به شهادت رسیدند؛ اقدامی که نقضی آشکار و فاحش از حاکمیت و تمامیت ارضی یک کشور محسوب می‌شود و با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل، از جمله ممنوعیت توسل به زور مندرج در ماده ۲(۴) منشور ملل متحد، در تعارض است

ناهید مظفری افزود .موسسه بانوان نیکوکار بافق هم با انتشار بیانیه ای از جامعه بین‌المللی و نهادهای ذی‌ربط میخواهد که اقدامات فوری و ملموسی را اتخاذ کنند

متن این بیانیه به شرح زیر می‌باشد »

خطاب به سرکار خانم سیما بحوث، معاون دبیر کل و مدیر اجرایی نهاد زنان سازمان ملل متحد (UN Women)

از طرف:

موسسه بانوان نیکوکار بافق_ استان یزد

همزمان با روز جهانی زن، ما با قلبی پر از امید و نگرانی، این نامه را به شما می‌نویسیم تا توجه آن نهاد محترم را به وضعیت زنان و مادران در ایران جلب نماییم. در حالی که جهان در آستانه گرامیداشت دستاوردها و مبارزات زنان برای برابری هست، زنان ایرانی با چالش‌های منحصر به فرد و فزاینده‌ای روبرو هستند که نیازمند توجه فوری و اقدام عملی جامعه جهانی، به ویژه UN Women، است.

ما معتقدیم که مفهوم «عدالت برای زنان» نباید صرفاً به معنای رفع تبعیض‌های آشکار باشد، بلکه باید شامل حمایت فعال در برابر فشارهای اقتصادی، اجتماعی و روانی باشد که به طور نامتناسبی بر دوش زنان و به ویژه مادران سنگینی می‌کند. در سال‌های اخیر، فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم‌های بین‌المللی، تورم فزاینده و کاهش ارزش پول ملی، زندگی روزمره زنان و مادران ایرانی را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. این شرایط، بار مسئولیت تأمین معاش خانواده، مراقبت از فرزندان و حفظ سلامت روانی اعضای خانواده را بر دوش زنان سنگین‌تر کرده است.

زنان ایرانی، به عنوان ستون‌های اصلی خانواده و جامعه، با وجود این سختی‌ها، همچنان در خط مقدم حفظ انسجام خانواده و پرورش نسل‌های آینده ایستاده‌اند. آن‌ها در عین تحمل فشارهای اقتصادی، با تحریم های غیر قانونی آمریکا نیز دست و پنجه نرم می‌کنند که گاه مانع بروز کامل توانمندی‌ها و دستیابی به استقلال واقعی آن‌ها می‌شود.

بعلاوه اکنون تجاوز آشکار و غیر قانونی آمریکا و رژیم اشغالگر به خاک ایران، نقض آشکار حاکمیت ملی و تعرضی ناجوانمردانه به حقوق بنیادین زنان و کودکان بی‌گناه است. آمار دلخراش ارائه‌شده، که نشان می‌دهد ۱۹۰ شهید کمتر از ۱۸ سال و ۲۰۰زن کشته و بیش از۱۴۰۰ نفر در میان مجروحان هستند، عمق فاجعه و بی‌رحمی این حملات را آشکار می‌سازد.

آسیب به ۲۹ بیمارستان، ۴۱ واحد بهداشت و ۱۸ پایگاه اورژانس، از جمله زخمی شدن ۵۳ نفر از کادر درمان و از دست دادن ۱۱ عزیز از نیروهای فداکار سلامت، جنایتی است که وجدان هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد. این اقدامات نه تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه نمایشگر سبوعیتی است که هیچ توجیهی ندارد و باید قاطعانه محکوم شود.

ما از UN Women درخواست داریم تا با درک عمیق از این چالش‌ها، اقدامات فوری و مشخصی را برای حمایت از زنان و مادران ایرانی صورت دهد. این اقدامات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

-محکومیت تجاوز غیرقانونی و آشکار آمریکا و رژیم اشغالگر به حاکمیت ملی جمهوری اسلامی ایران و حقوق بنیادین زنان و کودکان بیگناه

-تأکید بر تأثیرات انسانی تحریم‌ها: برجسته کردن نقش زنان و مادران به عنوان بیشترین آسیب‌دیدگان از تحریم‌های اقتصادی و تلاش برای یافتن راهکارهایی که فشار بر زندگی روزمره آن‌ها را کاهش دهد.

ـحمایت از برنامه‌های توانمندسازی اقتصادی: ارائه مشاوره‌های تخصصی و حمایت از طرح‌هایی که به زنان ایرانی، به ویژه سرپرست خانوار، در جهت دستیابی به استقلال مالی و توسعه مهارت‌های شغلی یاری رساند.

-ارتقای آگاهی جهانی: افزایش گفتمان جهانی در مورد مقاومت و تلاش‌های زنان ایرانی در مواجهه با شرایط دشوار و برجسته کردن نقش حیاتی آن‌ها در حفظ بافت اجتماعی.